SREE NARAYANA GURU

Sri Nārāyana Guru (1855–1928), also known as Sree Nārāyana Guru Swami, was a Hindu saint, sadhu and social reformer of India.

SREE NARAYANA GURU

Gurus Quotes : Oru Jathi Oru matham Oru Daivam Manushyanu

SREE NARAYANA GURU

Mathamethayalum Manushyan nannayal mathi

SREE NARAYANA GURU

Love of others is my happiness,Love that is mine is happiness for others.And so, truly, deeds that benefit a man Must be a cause for other's happiness too.

SREE NARAYANA GURU

Devoid of dividing walls...Of caste or race......Or hatred of rival faith.......We all live here In Brotherhood

SREE NARAYANA GURU

Devoid of dividing walls...Of caste or race......Or hatred of rival faith.......We all live here In Brotherhood

Saturday, 14 February 2015

രസപ്പടം എടുക്കാമോ...?


ആദ്യത്തെ ഗുരുദേവ പ്രതിമ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടത് തലശ്ശേരിയിലെ ജഗനാഥ ക്ഷേത്രാങ്കണത്തിലാണ്. ഇത് ഗുരു സശ്ശരീരനായിരുന്ന കാലത്ത് ഇറ്റലിക്കാരനായ പ്രൊഫ. തവറലി എന്ന വിദഗ്ധ ശില്പിയെക്കൊണ്ടാണ് പണിതീര്‍ത്തത്. ഈ പ്രതിമാ നിര്‍മ്മാണത്തിനായി ശില്പിക്കു കൊടുക്കുവാന്‍ ഗുരുവിന്റെ ഒരു ഫോട്ടോ വേണമായിരുന്നു. അങ്ങനെ പ്രതിമാ നിര്‍മമാണ കമ്മറ്റിയുടെ നിര്‍ദ്ദേശപ്രകാരം ശേഖരന്‍ എന്ന ഫോട്ടോഗ്രാഫര്‍ തലശ്ശേരിയില്‍നിന്നും ശിവഗിരിയിലെത്തി. ശാരദാമഠത്തിനു സമീപത്തെ മാവിന്‍തണലില്‍ വിശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു അപ്പോള്‍ ഗുരു.
ഗുരു: എവിടുന്ന്?
ശേഖരന്‍: തലശ്ശേരിയില്‍നിന്ന്. പ്രതിമയുണ്ടാക്കുന്നതിനായി സ്വാമിതൃപ്പാദങ്ങളുടെ ഫോട്ടോ എടുക്കാന്‍ പ്രതിമാകമ്മറ്റി അയച്ചതാണ്.
ഗുരു: അറിയാമോ ?
ശേഖരന്‍: അറിയാം
(അടുത്തുനിന്ന മാവിലെ മാങ്ങാ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചുകൊണ്ട്)
ഗുരു: ഈ മാങ്ങായുടെ പടം എടുക്കാമോ?
ശേഖരന്‍: എടുക്കാം
ഗുരു: അതിന്റെ രസപ്പടം എടുക്കാമോ?
ശേഖരന് മറുപടിയുണ്ടായില്ല.
ജഡജീവികളുടെ ബാഹ്യമായ ചിത്രമേ ഈ ക്യാമറയിലും മാംസചക്ഷുസിലും ലഭ്യമാകുന്നുള്ളൂ. ആന്തരികമായിട്ടുള്ള അതിന്റെ ചൈതന്യത്തെ ആരും തിരിച്ചറിയുന്നില്ലല്ലോ..ആ ചൈതന്യമാകുന്ന രസത്തെ അറിയിക്കാനുള്ള സൂത്രം ഉണ്ടാകുമായിരുന്നെങ്കില്‍ ഈ ജഡരൂപമായ ശരീരത്തേയോ അതിന്റെ പ്രതിരൂപമായ പ്രതിമയേയോ ആവശ്യമായി വരുമായിരുന്നില്ല. എന്നാല്‍ അത് അറിയാന്‍ നിവൃത്തിയില്ല എന്ന സത്യമാണ് ശേഖരന്‍ എന്ന ഫോട്ടോഗ്രാഫറിലൂടെ തെളിയുന്നത്. അതുവരെ നിങ്ങള്‍ പ്രതിമയിലൂടെയെങ്കിലും അറിയുക. എന്നാല്‍ അതില്‍തന്നെ നില്‍ക്കേണ്ടതുമില്ല. പ്രതിമയേയും അതിക്രമിച്ച് മുന്നേറണം. അതാവാം ഗുരു പ്രതിമ നിര്‍മ്മിച്ചതിനെ എതിര്‍ക്കാതിരുന്നതും. ആന്തരിക സത്തയായ രസത്തെ അറിയുന്നതാണല്ലോ ഗുരുവിന്റെ ദാര്‍ശനിക കൃതികള്‍ അവയെ ശ്രീനാരായണ ജ്ഞാനസമീക്ഷയിലെ ദര്‍ശനാമൃതത്തിലൂടെ പരിചയപ്പെടാം.
ശ്രീനാരായണ ജ്ഞാനസമീക്ഷ ഗ്രൂപ്പ്)

കല്പന ധിക്കരിച്ച മദ്യപാനിക്കുണ്ടായ അനുഭവം

(ടി.സി. കേശവന്‍ വൈദ്യര്‍ എഴുതിയത്)

1080 ല്‍ സ്വാമിതൃപ്പാദങ്ങള്‍ വൈക്കം താലൂക്കില്‍ വടയാറ്റുദേശത്ത്, കുന്നേല്‍ ശേഖരപ്പണിക്കന്റെ വീട്ടില്‍ വിശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു. അവിടെ ഒരു ഈഴവന്‍ ധാരാളം കള്ളുകുടിച്ചുകൊണ്ട് ചെന്നു. സ്വാമി അവനോട് ' നീ കള്ളുകുടിക്കുമോ ' എന്ന് ചോദിച്ചു. കുടിക്കും എന്ന് അവന്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു. ' എന്നാല്‍ മേലാല്‍ കുടിക്കരുത് ' എന്ന് സ്വാമി പറയുകയും അവന് അല്പം മുന്തിരങ്ങ കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. അതുകൊണ്ട് അവന് മദ്യത്തിലുള്ള ആഗ്രഹം ശമിച്ചില്ലെന്നു മാത്രമല്ല കല്പന ധിക്കരിക്കണം എന്നുവിചാരിച്ച് അവന്‍ അന്ന് നല്ലപോലെ മദ്യപിക്കാന്‍ തീര്‍ച്ചയാക്കി ഒരു കോഴിയെ കൊല്ലിച്ചു. ഭാര്യയെക്കൊണ്ട് പാകം ചെയ്യിക്കുന്നതിനിടയില്‍ ചാരായം വാങ്ങിക്കൊണ്ടുവരാന്‍ തീര്‍ച്ചയാക്കി. അകത്തുകടന്ന് ഒരു കുപ്പിയെടുക്കാന്‍ ഭാവിച്ചപ്പോള്‍ ഒരാള്‍ ശൂലം ഓങ്ങിക്കൊണ്ട് അവനെ കുത്താന്‍ ഭാവിക്കുന്നതായി തോന്നി. അവന്‍ നിലവിളിച്ച് ഓടി. സമീപവാസികള്‍ നിലവിളികേട്ട് ഓടിയെത്തി അവനെ പിടിച്ച് സ്വാമിയുടെ മുമ്പാകെ കൊണ്ടുചെന്നു. സ്വാമി കുറേ ഭസ്മം ഇട്ട് അവനെ അനുഗ്രഹിച്ചു പറഞ്ഞയച്ചു. അവന്‍ അന്നുമുതല്‍ കുടിച്ചില്ല എന്നുമാത്രമല്ല ധാരാളം സമ്പാദിച്ചു യോഗ്യനായി. പിന്നെ ദേശസഭയില്‍ നേതാവായിത്തീര്‍ന്നു.

(ശ്രീനാരായണജ്ഞാനസമീക്ഷാഗ്രൂപ്പ്)

ഒരിക്കല്‍ സ്വാമികള്‍ അദ്വൈതാശ്രമത്തില്‍ വിശ്രമിക്കുന്ന സമയത്ത് ഒരു പരിചാരകന്‍ കുറച്ച് ചക്കച്ചുള കൊണ്ടുവന്നു സമര്‍പ്പിച്ചു...
ഗുരുദേവന്‍: എന്താണത്...?
പരിചാരകന്‍: കുറച്ച് ചക്കച്ചുളയാണ് സ്വാമീ...
ഗുരുദേവന്‍: കുഴയോ വരിക്കയോ..?
പരിചാരകന്‍: വരിക്ക, നല്ല ചക്കയാണ്...
ഗുരുദേവന്‍: വരിക്ക നമുക്ക് വേണ്ട, കുഴയില്ലേ...?
പരിചാരകന്‍: ഉണ്ട്:
ഗുരുദേവന്‍: അതാണെങ്കില്‍ കഴിക്കാം...
പരിചാരകന്‍ കുഴച്ചക്ക കൊണ്ടുവന്നു. അത് ഭക്ഷിക്കുന്നതിനിടയില്‍ ഗുരുദേവന്‍ പറഞ്ഞു..."കുഴച്ചക്ക തിന്നാന്‍ ക്ഷമ വേണം, വിഴുങ്ങിയാല്‍ ദഹിക്കാന്‍ പ്രയാസം, അതിന്റെ രസം മാത്രമേ ഇറക്കാവൂ".
ആലുവാ അദ്വൈതാശ്രമത്തിലെ പ്ലാവുകളില്‍ കുഴച്ചക്ക ധാരാളം ഉണ്ടാകുമായിരുന്നു, പക്ഷെ ആരും കഴിക്കാതെ കൂടുതലും പാഴായി പോകുകയാണ് പതിവ്. ആര്‍ക്കും ഉപകാരം ഇല്ലാതെ അങ്ങിനെ പാഴാക്കി കളയുന്നതിന് ഒരു മറുമരുന്ന് എന്ന രീതിയില്‍ ആയിരിക്കണം ഗുരുദേവന്‍ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞത് എന്ന് അനുമാനിക്കാം. ഭക്ഷ്യ വസ്തുക്കള്‍ ഒരിക്കലും നാം പാഴാക്കരുത്, നമുക്ക് ഇഷ്ടമില്ല എങ്കില്‍ എന്തുകൊണ്ട് അത് ഇഷ്ടമുള്ളവര്‍ക്ക് കൊടുത്തുകൂടാ...? പ്രകൃതി നമുക്ക് നല്‍കുന്ന വിഭവങ്ങള്‍ അനുഭവിക്കുക എന്നത് മാത്രമല്ല, അത് പാഴാക്കി കളയാതെ മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് കൂടി എത്തിച്ച് കൊടുക്കുവാനും നാം കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇന്ന് നാം പാഴാക്കുന്ന ഓരോ ഭക്ഷ്യ വസ്തുക്കള്‍ക്കും പകരമായി അതിന്റെ വില നാം മനസ്സിലാക്കുന്ന ഒരു കാലം നമ്മുടെ ജീവിതത്തില്‍ തന്നെ വന്നുകൂടാ എന്നില്ലല്ലോ...!
ഗുരുദേവന്റെ ഈ സംഭാഷണത്തില്‍ നിന്നും നാം മനസ്സിലാക്കേണ്ട മറ്റൊന്നുകൂടി ഉണ്ട്. ഭഗവാന്റെ ഓരോ ഉപദേശങ്ങളും കൃതികളും സത്യത്തില്‍ ഈ കുഴച്ചക്ക പോലെയാണ്., വെറുതെ അങ്ങ് വായിച്ച് പോയാല്‍ ദഹിക്കാന്‍ പ്രയാസം. സാവധാനം മനസ്സും ശ്രദ്ധയും എകാഗ്രമാക്കി അവയെ ഉള്‍ക്കൊള്ളാന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോള്‍ മാത്രമാണ് നമുക്ക് അവയുടെ രസം അനുഭവിക്കാന്‍ കഴിയുന്നത്. ആത്മോപദേശ ശതകത്തിലെയോ ദൈവ ദശകത്തിലെയോ ഒരു ശ്ലോകം വെറുതെ വായിച്ചാല്‍ "യുക്തിവാദി" എന്ന് സ്വയം ധരിച്ച് നടക്കുന്ന "യുക്തിഹീനര്‍ക്ക്" അത് നിസ്സാരമായി തോന്നും. ദൈവദശകം ഒരു ഭജനപ്പാട്ട് ആണെന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഇപ്രകാരം ഒരു യുക്തിജീവി എഴുതിയ കുറച്ച് വരികള്‍ ഈയിടെ കാണുകയുണ്ടായി. ഒരു സമൂഹജീവി എന്ന നിലയില്‍ എന്തെങ്കിലും മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് വേണ്ടി ചെയ്തതിനു ശേഷമാണോ ഇവരെല്ലാം ഗുരുദേവ കൃതികളെ വിമര്‍ശിക്കാന്‍ നടക്കുന്നത്...? സ്വജീവിതം നിരാലംബരായ മനുഷ്യരുടെ ഭൌതികവും ആദ്ധ്യാത്മികവുമായ ഉന്നതിക്കുവേണ്ടി ബലി ചെയ്ത ഒരു ഗുരുവിനെ അറിയുവാനും പഠിക്കുവാനും എല്ലാവര്ക്കും കഴിഞ്ഞു എന്ന് വരില്ല...! വരിക്കച്ചക്ക മാത്രം തൊണ്ട തൊടാതെ വിഴുങ്ങുന്ന അവര്‍ക്ക് കുഴച്ചക്കയുടെ ഔഷധമൂല്യം ഒരു കാലത്തും അറിയുവാനും പോകുന്നില്ല.
കുഴച്ചക്ക നല്ല ഔഷധമൂല്യമുള്ള ഒന്നാണ്, പക്ഷെ മിക്കവാറും ആളുകള്‍ അത് ഒഴിവാക്കും. കഴിക്കാന്‍ എളുപ്പമുള്ളതും നാവിനു രസമുള്ളതും മാത്രം ഭക്ഷിച്ച് മാറാരോഗങ്ങളെ ക്ഷണിച്ച് വരുത്തും...!
നമുക്ക് ഗുരുദേവന്‍ നല്‍കിയ അറിവിന്റെ കുഴച്ചക്കകള്‍ കഴിയ്ക്കാം...! ഒന്നും തൊണ്ട തൊടാതെ വിഴുങ്ങാതെ; സാവധാനം അതിന്റെ രസം ആസ്വദിച്ച് തന്നെ കഴിക്കാം...!
==================================================
വായിക്കുക, ഷെയര്‍ ചെയ്യുക...!
ഗുരുധര്‍മ്മം ജയിക്കട്ടെ, പുതിയൊരു ധര്‍മ്മം പുലരട്ടെ...!
==================================================
ശ്രീനാരായണ-ശ്രീബുദ്ധ ദര്‍ശനങ്ങളെ അറിയുവാനും പഠിക്കുവാനും
JOIN ►►► www.facebook.com/groups/GURU.BUDDHISM ►►►
==================================================

Sunday, 18 January 2015

സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ സഹായം

'സ്വയം സഹായിക്കാത്ത ആരെയും സ്വര്‍ഗ്ഗം സഹായിക്കില്ല' (സോഫോക്ലിസ്)
സ്വര്‍ഗ്ഗനരകങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഒരുഭക്തന്‍ നിരന്തരം ദൈവത്തോട് സംശയം ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഒരിക്കല്‍ ദൈവം അവനുമുമ്പില്‍ പ്രത്യക്ഷനായി പറഞ്ഞു നിനക്കു ഞാന്‍ നരകം കാണിച്ചുതരാം എന്ന്. അവര്‍ നരകത്തിലെ ഒരു മുറിയില്‍ കയറി. ഒരു വലിയ പാത്രം നിറച്ച് പായസം വച്ചിരുന്നു. അതിനു ചുറ്റും ഇരിക്കുന്ന മനുഷ്യരുടെ കൈകളില്‍ ഒരോ തവിയുമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാല്‍ തവി അവരുടെ കൈയ്യില്‍ ബന്ധിച്ചിരുന്നതിനാല്‍ കൈമുട്ട് മടക്കി അവര്‍ക്ക് പായസം കഴിക്കാന്‍ സാധിക്കാതെ പരസ്പരം കൊതിച്ചിരുന്നു വിശന്നു കരയുകയായിരുന്നു.
പി്ന്നീട് ദൈവം അയാളെ സ്വര്‍ഗ്ഗം കാണിച്ചുകൊടുത്തു. അവിടെയും ഒരു മുറിയില്‍ കയറിയപ്പോള്‍ പഴയപോലെ ഒരു വലിയ പാത്രം നിറയെ പായസവും കൈയ്യില്‍ തവി ബന്ധിച്ച മനുഷ്യരും. പക്ഷേ ഒരു വ്യത്യാസം അവിടെയുള്ളവര്‍ സന്തോഷവാന്മാരും ആരോഗ്യവാന്മാരുമായിരുന്നു.
ഭക്തന്‍ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി. അയാള്‍ ചോദിച്ചു. നരകത്തില്‍ അവര്‍ ദുഖിതര്‍, സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിലുള്ളവര്‍ സന്തോഷവാന്മാര്‍. എന്നാല്‍ രണ്ടിടത്തും ആഹാരവും മറ്റ് എ്ല്ലാ സൗകര്യവുമുണ്ട്. എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നത്.
ദൈവം പുഞ്ചിരിച്ചു പറഞ്ഞു ' ഓ, അത് വളരെ നിസ്സാരമാണ്. സ്വര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ അവര്‍ പരസ്പരം ഊട്ടാന്‍ പഠിച്ചിരിക്കുന്നു'.
നാം സൃഷ്ടിക്കുന്നതല്ലേ സ്വര്‍ഗ്ഗനരകങ്ങള്‍. പരസ്പരാശ്രയത്വം പകര്‍ന്നു നല്‍കുന്ന അഭിവൃദ്ധിയും ആ്ത്മവിശ്വാസവും ഈ ലോകത്ത് ഇന്ന് അന്യമായിത്തീര്‍ന്നിരിക്കുന്നു. ഇന്ന് എല്ലാവരും സ്വാര്‍ത്ഥതക്ക് അടിമയായിരിക്കുന്നു. താനും തന്റെ മക്കളും അല്ലെങ്കില്‍ കുടുംബവും. കൂട്ടായ്മയിലൂടെ വന്‍ ജീവിത വിജയങ്ങള്‍ നമ്മേ കാത്തിരിക്കുമ്പോള്‍ നാം അവയെ അവഗണിക്കുന്നു.
(ശ്രീനാരായണജ്ഞാനസമീക്ഷാഗ്രൂപ്പ്)
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=827707787287145&set=gm.633333390122777&type=1&theater


പിറന്ന കുലമല്ല കര്‍മ്മമാണ് ജാതി

(ശ്രീനാരായണ ജ്ഞാനസമീക്ഷാഗ്രൂപ്പ്)

'ബ്രാഹ്മണ-ക്ഷത്രിയ വൈശ്യന്മാരുടേയും ശൂദ്രന്മാരുടേയും കര്‍മമങ്ങളെ അവരവരുടെ സ്വാഭാവിക ഗുണങ്ങള്‍ക്കനുസരിച്ചാണ് വേര്‍തിരിച്ചിരിക്കുന്നത്' (ഗീത 18-41)
ഈ ലോകത്തില്‍ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മനുഷ്യരെല്ലാം വ്യത്യസ്ഥ സ്വഭാവികളാണ്. മനുഷ്യരുടെ സ്വഭാവസവിശേഷതകള്‍ക്കനുസരിച്ച് ബ്രാഹ്മണരെന്നും ക്ഷത്രിയരെന്നും വൈശ്യരെന്നും ശൂദ്രരെന്നും ഗീത തരംതിരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഗുണഭേദമനുസരിച്ചുള്ള സ്വഭാവത്തന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ ഇവര്‍ക്ക് വെവ്വേറെ കര്‍മ്മങ്ങള്‍ നിര്‍വഹിക്കാനുണ്ട്. ഈ ഗുണങ്ങള്‍ക്ക് സ്ഥായീഭാവില്ലാത്തതിനാല്‍ ശ്രീനാരായണ ഗുരുദേവന്‍ ഇത്തരത്തിലുള്ള തരംതിരിവിനെ പാടെ തള്ളിക്കളയുകയും ചെയ്തു. ഒരുവന്‍ നല്ല സാഹചര്യത്തില്‍ വളര്‍ന്നാല്‍ അവന്‍ ഉത്കൃഷ്ഠ ഗുണവാനായിത്തീരും എന്ന് ഗുരു തെളിയിക്കുകയും ചെയ്തു. അവിടുന്ന് ശിവഗിരിയില്‍ കുറേ പുലയസമുദായമെന്ന് മുദ്രകുത്തപ്പെട്ടകുട്ടികളെ എടുത്തുവളര്‍ത്തി. ശിവഗിരിയുടെ പരിശുദ്ധിയില്‍ വളര്‍ന്ന അവരാകട്ടെ സംസ്‌കൃതം തുടങ്ങിയ ഭാഷകളും ഇംഗ്ലീഷ് പഠനവും തൊഴിലധിഷ്ഠിത വിദ്യാഭ്യാസവും പൂര്‍ത്തിയാക്കി. ഗാന്ധിജി ശിവഗിരി സന്ദര്‍ശിച്ചപ്പോള്‍ ഈ കുട്ടിപ്പട്ടര്‍മാരായിരുന്നു ഗാന്ധിക്ക് ആഹാരം വിളമ്പിക്കൊടുത്തത്. ഗുരു ഗാന്ധിയോട് ചോദിച്ചു ഇവര്‍ ഏത് ജാതിയാണെന്ന് അറിയുമോ എന്ന്. ഗാന്ധിയുടെ മറുപടി സ്വാമിയുടെ കൂടെ ധാരാളം സവര്‍ണ്ണര്‍ വന്നിട്ടുണ്ട്. അവരില്‍ ആരെങ്കിലും ആയിരിക്കും എന്നാണ്. എന്നാല്‍ ഗുരു തിരുത്തി. അവരെ പുലയര്‍ എന്ന് സമൂഹം മുദ്രകുത്തിയവരാണ്. ഇന്ന് അവര്‍ പുലയരല്ല ശ്രേഷ്ഠപദവിയിലെത്തിയവരാണ്. ഗാന്ധി അത്ഭുതപ്പെട്ടു.
ഗീതപോലുള്ള മഹത്ഗ്രന്ഥത്തില്‍ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്ന ജാതിയെ വേണ്ടവിധം അറിയാതെപോയവരാണ് പില്‍ക്കാലത്ത് ഇന്ന് നടപ്പിലിരിക്കുന്ന ജാതി സൃഷ്ടിച്ചത്. കര്‍മ്മം ചെയ്യാനുള്ള കഴിവിന്റെ ആന്തരിക അളവുകോലാണ് വര്‍ണം. സ്വപ്രയത്‌നത്തിലൂടെ ഒരുവന് അവന്റെ കഴിവുകള്‍ വികസിപ്പിക്കാന്‍ സാധിക്കും. ക്രൂരനായ അക്രമാസക്തിയുണ്ടായിരുന്ന രത്‌നാകരനായിരുന്നല്ലോ പിന്നീട് വാല്മീകിയായി മാറിയത്. മുക്കുവത്തി പ്രസവിച്ചിട്ടും വ്യാസന്‍ ചണ്ഡാലനായില്ല. കര്‍മ്മമാണ് ജാതി നിശ്ചയിക്കുന്നത്. ഇന്നും ക്രൂരകര്‍മ്മങ്ങള്‍ ചെയ്ത് ജയിലുകളില്‍ പോയി ശിക്ഷകഴിഞ്ഞ് വരുന്നവര്‍ മനസ്സിന്റെ പരിവര്‍ത്തനത്തിലൂടെ നല്ല മാര്‍ഗ്ഗങ്ങളിലേക്ക് പോകുന്ന സംഭവങ്ങള്‍ ഇല്ലേ..? അപ്പോള്‍ ജാതി പിറന്ന കുലമല്ല. കര്‍മ്മരംഗമാണ് ജാതി. കര്‍മ്മം മാറുമ്പോള്‍ ജാതിമാറും. ജാതിക്ക് സ്ഥായീഭാവമില്ല. അത് അടിച്ചേല്‍പ്പിക്കപ്പെടേണ്ടതല്ല.

 (ശ്രീനാരായണ ജ്ഞാനസമീക്ഷാഗ്രൂപ്പ്)
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=827715943952996&set=gm.633342186788564&type=1&theater


ക്ഷേത്രം ഈശ്വരമാഹാത്മ്യത്തിന്റെ ഉറവിടമാകണം


<< ഈശ്വരമാഹാത്മ്യ പ്രതിപാദകങ്ങളായ ചരിത്രങ്ങളേയും ശാസ്ത്രതത്ത്വങ്ങളേയും ജനങ്ങളെ ധരിപ്പിക്കുന്നതിന് കഴിയുന്ന ദിക്കുകളിലെല്ലാം ക്ഷേത്രങ്ങളോട് സംബന്ധിച്ച് വേണ്ട ഏര്‍പ്പാടുകള്‍ ഉണ്ടാകണം >> 1908 ല്‍ ഗുരു എസ്.എന്‍.ഡി.പി.യോഗത്തിന് നല്‍കിയ നിര്‍ദ്ദേശം.....
മതസംബന്ധമായും ആചാരസംബന്ധമായുമുള്ള അറിവ് ജനങ്ങളില്‍ ഉണ്ടായാല്‍ മാത്രമേ അവര്‍ക്ക് ജന്മലക്ഷ്യത്തിലേക്കുള്ള മാര്‍ഗ്ഗം തെളിഞ്ഞുകിട്ടുകയുള്ളൂ. അല്ലെങ്കില്‍ അവര്‍ അന്ധകാരത്തിലേക്ക് വഴിപ്പെട്ടുപോകും.
മനസ്സ് ആകാശംപോലെയാണ്. ഏതൊരു വസ്തുവിനും നിലനില്‍ക്കാന്‍ ഇടം നല്‍കുന്നത് ആകാശമാണ്. അതുപോലെ ഏതൊരു വിഷയത്തിനും വ്യവഹരിക്കാനിടം നല്‍കുന്നത് മനസ്സാണ്. വിഷയങ്ങളുടെ ആധിക്യവും കയറ്റിറക്കവും മനസ്സിനെ ദുഷിപ്പിക്കുകയും വ്യാകുലപ്പെടുത്തുകയും സമ്മര്‍ദ്ദത്തിലാക്കുകയും ചെയ്യും. അപ്പോള്‍ മനസ്സില്‍ പുതിയ ആശയങ്ങള്‍ രൂപപ്പെടുകയുമില്ല. പുതിയ ആശയങ്ങളില്‍നിന്നാണ് പരിവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകുന്നത്. നവോത്ഥാനത്തിന് പാകപ്പെടുന്ന ഒരു രൂപപ്പെടലാണ് ജീവിതവിജയം നല്‍കുന്നത്. അതിന് സഹായകരമായ ഇടമാണ് ക്ഷേത്രങ്ങള്‍. ക്ഷേത്രത്തോട് ചേര്‍ന്ന് വിദ്യാലയങ്ങളും വായനശാലകളും പ്രസംഗമണ്ഡപങ്ങളും ഉണ്ടാവണം. ആത്മീയവും ഭൗതീകവുമായ വിഷയത്തെ അധികരിച്ചുള്ള നല്ല പ്രസംഗങ്ങളും ചര്‍ച്ചകളും അവിടെ നടക്കണം. അത് കാലഘട്ടത്തിനനുസരിച്ച് ജനങ്ങളുടെ മനസ്സിനെ പരിവര്‍ത്തനപ്പെടുത്താന്‍ ഉപകരിക്കും.


(ശ്രീനാരായണജ്ഞാനസമീക്ഷാഗ്രൂപ്പ്)
https://www.facebook.com/groups/sreenarayananjanasameksha3/


അരുവിപ്പുറം പ്രതിഷ്ഠ


സവര്‍ണ-അവര്‍ണ വിവേചനം കൊടികുത്തി വാണകാലമായിരുന്നു അത്. അധഃസ്ഥിതരും അവര്‍ണരും ആക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഈഴവര്‍, പുലയര്‍ തുടങ്ങിയവര്‍ക്ക് ക്ഷേത്രത്തില്‍ പ്രവേശിക്കാനോ ആരാധിക്കാനോ അന്ന് അവകാശം നല്കിയിരുന്നില്ല. സവര്‍ണരെ സ്പര്‍ശിക്കുകയോ സമീപിക്കുകയോ ചെയ്തുകൂടായിരുന്നു. സംസാരത്തിലും സാമീപ്യത്തിലും അടിയകലങ്ങള്‍ പാലിക്കണമായിരുന്നു. തീണ്ടല്‍, തൊടീല്‍ എന്നീ പേരുകളിലറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഇത്തരം അയിത്താചാരങ്ങള്‍ സമുദായശരീരത്തിനു പിടിപെട്ട മഹാരോഗമാണെന്ന് നാരായണഗുരു തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഇതിനുള്ള പ്രതിവിധി തേടുകയായിരുന്നു ഗുരു. കേരള ചരിത്രത്തെ അടിമുടി മാറ്റിമറിച്ച അരുവിപ്പുറം പ്രതിഷ്ഠ അതിന്റെ തുടക്കമായി.
മരുത്വാമലയിലെ ഏകാന്തധ്യാനം കഴിഞ്ഞാണ് നാരായണഗുരു അരുവിപ്പുറത്ത് എത്തിയത്. നെയ്യാറ്റിന്‍കരയ്ക്കു സമീപം നെയ്യാറിന്റെ കരയിലുള്ള ഈ പ്രദേശം കുന്നും മലകളും കാടും നിറഞ്ഞ ഇടമായിരുന്നു. ഇവിടെ നാരായണഗുരുവിന്റെ സാന്നിധ്യമറിഞ്ഞ് നിരവധി ഭക്തര്‍ എത്തിച്ചേര്‍ന്നിരുന്നു. രോഗശമനത്തിനുള്ള ഉപദേശങ്ങള്‍ നല്കുക, ശാസ്ത്രാര്‍ഥങ്ങള്‍ വ്യാഖ്യാനിച്ചു നല്കുക. പാവപ്പെട്ടവരെ ആശ്വസിപ്പിക്കുക തുടങ്ങിയവയില്‍ ഏര്‍പ്പെട്ടിരുന്ന ഗുരുവിനെ കാണാന്‍ ക്രമേണ തിരക്കേറിവന്നു. ബന്ധുക്കള്‍പോലും സ്പര്‍ശിക്കാന്‍ മടിച്ചിരുന്ന കുഷ്ഠരോഗികള്‍ ഉള്‍പ്പെടുന്നവരെ ചികിത്സിക്കുകയും സാന്ത്വനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത്, ഇദ്ദേഹം സമൂഹത്തെ അദ്ഭുതപ്പെടുത്തി. അക്കാലത്ത് 'സ്വാമി' എന്ന് ജനം ഇദ്ദേഹത്തെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുവാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു.
അധഃസ്ഥിതര്‍ക്ക് ക്ഷേത്രപ്രവേശനം നിഷിദ്ധമായിരുന്ന അക്കാലത്ത് ഏവര്‍ക്കും പ്രവേശനമുള്ള ഒരു ക്ഷേത്രം സ്ഥാപിക്കുക എന്നത് കീഴാളസമൂഹത്തിന്റെ വലിയൊരാഗ്രഹമായിരുന്നു. എന്നാല്‍, പ്രതിഷ്ഠ നടത്തുകയെന്നത് ബ്രാഹ്മണര്‍ക്കുമാത്രം നല്കപ്പെട്ടിരുന്ന അധികാരമായിരുന്നുവെന്നത് അതിന് തടസ്സങ്ങള്‍ തീര്‍ത്തു. എന്നാല്‍, 1888-ലെ ശിവരാത്രിയാഘോഷങ്ങളോടനുബന്ധിച്ച് ഗുരു ആ ലക്ഷ്യം സഫലമാക്കി. ജാതീയ ഉച്ചനീചത്വങ്ങളെ വെല്ലുവിളിച്ചുകൊണ്ട്, നെയ്യാറിന്റെ കിഴക്കേതീരത്തുള്ള പാറയെ പീഠമായി സങ്കല്പിച്ച് നദിയില്‍നിന്ന് ശിവലിംഗാകൃതിയില്‍ഒരു കല്ല് മുങ്ങിയെടുത്ത് പ്രതിഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നു ഗുരു അത് നിര്‍വഹിച്ചത്. സ്വാമി വിചാരിച്ചതിലും ശക്തമായിരുന്നു ആ ശിവ പ്രതിഷ്ഠയുടെ പ്രത്യാഘാതം. സാമൂഹ്യജീവിതത്തില്‍ നൂറ്റാണ്ടുകളായി വിവേചനത്തിന്റെയും യാതനയുടെയും പ്രതീകമായി, ജീവിതത്തെ ശപിച്ചുകഴിയേണ്ടിവന്ന അവര്‍ണജനതയ്ക്ക്, അത് ആശ്വാസവും ആവേശവും പുതുപ്രത്യാശയും പകര്‍ന്നു. മനുഷ്യനും മനുഷ്യനും തമ്മില്‍ ഉച്ചനീചത്വം കല്പിച്ച പഴയ വിശ്വാസസംഹിതകളുടെ സ്ഥാനത്ത് പുതുമാനവികതാബോധം തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടു. 

Posted on Facebook Group by : Sree Hari Sreejesh